Intro

Ik schilder aan de hand van observaties en naar aanleiding van allerlei beeldmateriaal. Bij het observeren is er een voorkeur voor interieurs en stillevens of de details daarvan. In persfoto’s en filmbeelden zijn landschappen en steden met hun bewoners aanleiding voor een nieuw schilderij. Geschilderd wordt meestal in olieverf of acryl/gemengde techniek waarbij tijdens het werken al improviserend keuzes worden gemaakt. Zo wordt bij het schilderen na de eerste – vaak figuratieve – opzet deze helemaal of voor een deel weer geabstraheerd. Het gaat daarbij om het bewust weglaten van vlakken en vormen. Beoogd wordt een stemmingsvolle en ingetogen weergave.

Bij de opening van een van mijn exposities sprak de conservator van Museum Voorlinden. Ik herken me goed in haar woorden:

….. “Ondanks de vele schetsen, doeken en verftubes oogt het atelier rustig en opgeruimd. Een oord waar geconcentreerd gewerkt wordt, een oord voor contemplatie. Leo werkt met regelmaat en discipline. Elke stap die hij neemt onderwerpt hij aan een kritische blik. Misschien moet het werk even rusten, en pakt hij het in een later stadium weer op. Hij brengt nog eens zorgvuldig een dunne laag verf aan of hij zet een paar losse strepen krijt midden in de voorstelling. Een andere keer voegt hij een klein element toe, waardoor de compositie verandert. Leo werkt totdat het klopt.

Stillevens en interieurs, dat zijn de favoriete onderwerpen. Vaak zijn het voorstellingen zonder mensen, maar altijd voel je een aanwezigheid, altijd is daar die poëtische sfeer. De ene keer komt dit door de bijzondere lichtval, het contrast tussen licht en donker, het chiaroscuro. Soms ligt de poëzie in het evenwicht van de compositie. Een foto van het atelier van de schilder Francis Bacon is het uitgangspunt voor een reeks studies en schilderijen. Leo transformeert de rommeligheid van Bacon’s studio tot een onderzoek naar orde en chaos, contrasten tussen leegte en aanwezigheid. Ook al vertrekt Leo van een herkenbare voorstelling, zo houdt zijn werk toch altijd het midden tussen figuratie en abstractie. Het beeld dat Leo schept wordt zo boven de werkelijkheid uitgetild. Daarmee slaagt hij erin werken te scheppen die op zichzelf staan, en die meer zijn dan een afbeelding van de werkelijkheid. Zijn werk is verstild en nodigt uit tot contemplatie….”